Rondje Oostvaardersplassen (9 okt, 43 km)

Maandag a.s. dan toch eindelijk de inschrijving voor Alpe d'HuZes 2010. Geen idee hoe druk het wordt. Zal toch niet gebeuren dat wij – na alle inspanningen tot op heden – naast het potje piesen omdat iedereen op 3 juni die alp op wil... Dan wordt het mentaal dalletje-in in plaats van fysiek alpje-op.

Vandaag voor het eerst een rondje Oostvaardersplassen gefietst. Vanuit Almere 'onderlangs' gestart, dus midden door de polder met veel natuur, vlak langs de plassen. Mooi weer, helaas niet veel bijzonders gezien. Bv. vorige week stak zo'n 10 meter voor mijn fiets een vos het fietspad over. Na veel groen en water de Dijk. Jeempje, dat is een lang stuk van Lelystad naar Almere. Zeker met wat wind tegen. Je ziet alleen rechts naast je een eenzame autoweg en veel water. Voor je een fietspad dat in het grijze niets verdwijnt. En dat blijft zo'n half uur het geval. Maar je kan ongehinderd doortrappen, dat wel :-)

Wind tegen (4 okt, 51 km)

Hoe oefen je in de polder het beklimmen van een Alp? Heuvels, laat staan bergen, kom je hier weinig tegen. Maar, zo had ik op een website gelezen, met flinke wind tegen fietsen is ook een goede methode om je spieren te trainen. Wind was er afgelopen dagen genoeg. Zondagochtend op de fiets gestapt richting IJsselmeer. Daar de dijk op, en meteen fors wind tegen. Zo'n windkracht 5, aan de golven te zien. Op de site van Nienke (persoonlijk aanstichter/inspirator van dit hele Alp-avontuur) had ik al eens gelezen dat straks bij het Alpje op de mentaliteit moet zijn dat “wat er ook gebeurd, je moet blijven trappen”. Met die boodschap in gedachten het verstand maar op nul gezet. Zo langzaam vooruit komen blijkt toch (opnieuw) erg saai, gemiddeld zo'n 15-16 km per uur. Nog veel/hard (denk ik) als je bedenkt hoe het in juni straks berg-op zal gaan.
Maar na het zuur komt het zoet. Na zo'n drie kwartier wind tegen 'eindigt' de polder bij Almere Poort. Een halve draai en met de wind in de rug over de dijk langs het Gooimeer richting Almere Haven. Kijk, dat gaat dan weer lekker snel (> 40). Omdat de Bulls nu bijna 3 maanden oud is moet hij – zo is mij destijds door de verkoper verteld – een keer nagekeken/opnieuw afgesteld worden. In Haven zou een goede fietsenmaker zitten dus daar even langs gereden. Uiteraard is 'ie dicht (zondag), maar in de etalage staan wel geweldig mooie fietsen. Ook mooie prijsjes: 1999, 2999 euro. Hoe trots ik ook op m'n Bulls ben, hij blijkt dus in vergelijking met deze fietsen gewoon de Lada onder de racefietsen te zijn...
Terug naar de havenkom, waar de tocht verder moet gaan, loopt de weg iets omhoog. Opstappen, voeten vast klikken, trappen. Oeps, dit gaat zwaar, nog niet geschakeld!! Het gaat veel te zwaar. Snel terugschakelen, geknars op mijn achterwiel. Afstappen! Lukt niet meer, voeten zitten immers vast! Boem/val. Drieletterig woord. En hoe ik het voor mekaar heb gekregen weet ik niet, maar in die tiende van een seconde blijkbaar toch geprobeerd om de fiets te beschermen en dus met mijn lichaam de val opgevangen. Resultaat: de Lada geen enkel krasje, maar ik wel vrij pijnlijke linkerribben. (p.s. ik ben binnenkort ook 'KWF-sponsorbaar' PER VAL! Zijn er al sponsors?).

Verder waren het weer weken van 'voor de zekerheid'. Al voor de zomervakantie ben ik bij een specialist in het ziekenhuis geweest omdat ik veel last heb van mijn keel. Eerst natuurlijk bij de huisarts langs geweest die mij 'voor de zekerheid' doorstuurde naar de KNO-arts. 'Voor de zekerheid' is misschien voor velen geruststellend. De (huis)arts geeft hiermee aan dat hij verwacht dat er niets te vinden zal zijn. Maar dat hij dat voor de zekerheid toch even wil (laten) controleren. Begin september 2007 ging ik 'voor de zekerheid' even langs het ziekenhuis voor een darmonderzoek. En had dus 'voor de zekerheid' gewoon kanker. Sindsdien heb ik het niet meer zo op 'voor de zekerheids' :-) 'k Word er vrij onrustig van.
Op aanraden van de KNO-arts eerst eens in de zomervakantie gekeken of het vanzelf over zou gaan (stress/rust). Niet dus. Daarna wil/durf je toch niet meteen wéér naar de KNO-arts terug. Uiteindelijk vorige week een afspraak gemaakt want het ging maar niet over. Diagnose van de arts is (nu) dat ik last heb van brandend maagzuur. Dat kan kloppen, al sinds de operatie in 2007 veel last van 'boeren'. Waarschijnlijk sluit door al het gewroet tijdens de operatie een 'klepje' in mijn maag niet meer goed. Dat spul wat dan opkomt is vrij scherp/zuur en leidt tot irritatie in (o.a.) de keel en slokdarm. En vooral 's nachts blijft dat lekker horizontaal 'hangen' en irriteren. Oplossing volgens de arts: aan de pillen (maagzuurremmers).

Zeeland (26 sep, 68 km)

Dit weekend 68 km gefietst in Zeeland. Vriend Ad had drie andere vrienden en ons uitgenodigd om een weekend naar Zoutelande te komen. Uiteraard de fiets mee. In de achterbak (leve de station-car). Vooraf had ik verwacht dat we veel door de duinen zouden kunnen race-fietsen. Dat kwam er niet van, veel van die paadjes zijn te slecht voor de racefietswielen (schelpenpaden). Dus zaterdagmiddag netjes over de fietspaden langs Middelburg, door Veere, even over de Oosterscheldedam en weer terug. Mooi land, Zeeland. Jammer dat het zo'n eind weg is.

P.R. drie maal verbeterd (23 sep, 66 km)

Vandaag weer naar Amsterdam gefietst. Nu via een alternatieve route, door het Diemerpark. Ik hoopte dat het korter zou zijn, maar het maakt (helaas) geen verschil met de andere route langs het Amsterdam-Rijnkanaal. Wel is het een veel stillere route om te fietsen. Net voor de Muiderbrug ga je rechts. Eerst passeer je een wat onduidelijk, ouder dijk-/natuurgebiedje met loslopende schapen. En vervolgens ligt er in 'het park' een ongeveer 3 kilometer lange, brede landingsbaan voor Boeing-vliegtuigen voor je uitgestrekt. Keurig geasfalteerd, maar niemand die er op rijdt (of landt). Geen idee waar dat voor is. Je fietst wel lekker hard, op dat asfalt.

En dan vandaag veel 'P.R.'s':

(wat is een P.R.? Had er tot zondag ook nooit van gehoord. Totdat ik op een Twitterbericht over de Dam-tot-Dam-loop zag staan 'P.R. verbeterd, 1.03' P.R? P.R.? Ooo, Persoonlijk Record. Een afkorting dus. Altijd goed. Daar leven wij ambtenaren van. Terug naar de P.R.)

- de 1000 gereden kilometers vandaag op deze nieuwe fiets gepasseerd. Eén van de eisen van sportieve Oomp Kees om mee te mogen doen aan de Alpe d'Huzes is “vooraf minimaal 1000 km trainen voor zowel je benen alsmede je zitvlak en je rug” (zie weblog 9 augustus). Dát is dus gehaald.
- vandaag de P.R. in snelheid 'deur-tot-deur-en-weer-terug' fors verbeterd. Oké, vanochtend totaal geen wind, vanmiddag een windkracht 1 - 2 in de rug. Een beetje geluk heb je nodig. P.R. was 26,4 km per uur, is nu 28,2 km per uur. Dat is - voor de echt snellere onder ons - inclusief stoplichten en lastige fietsers in Amsterdam, een openstaande brug in Muiden + verkeersdrempels en twee niet oplettende fietspadoverstekende-maar-geen-voorrang-verlenende automobilisten in Almere.
- én vandaag is dit weblog voor de 1000-ste keer aanklikt sinds de start juli jl (zie teller onderaan dit log). Dank lezers, schrijf ik toch voor iemand. Of voor die ene die de afgelopen twee maanden - om mij een plezier te doen - 1000 keer deze weblog heeft opgezocht.

Dam tot Dam fietsclassic (20 sep, 78 km)

Vandaag dus de Dam tot Dam fietsclassic. Gisteren belde nog een fietser uit Almere of ik ging, zodat we vanochtend samen met de trein uit Almere vertrokken. Is toch gezelliger dan alleen zo'n route fietsen. Vroeg, om 7.50 uur weg. Een uur later hadden we het startstempeltje op de Dam gehaald. Geweldig leuk, op je racefietsje door het centrum van Amsterdam. De drukte – het aantal fietsers – viel erg mee. Al snel komt dan de IJtunnel. Met 50 km p/u die tunnel in. Vet Gaaf. Maar dan gaat het ook weer omhoog, de tunnel uit. Te laat geschakeld, veel gekraak achter op m'n fiets en gedoe om weer wat op snelheid te komen. Minder Vet en Gaaf. Vervolgens een geweldig mooie route door het gebied boven Amsterdam. Plaatsjes waar ik nooit eerder ben geweest (Ilpendam, Monnickendam, Durgerdam) en zeker nog een keer in een rustiger tempo door wil fietsen. Voor de zomervakantie al voor deze tocht ingeschreven en toen voorzichtig voor de 60 km gekozen. Jammer, was de moeite waard geweest om de 100 km-route te fietsen. Om 11.55 uur rijden we de Dam weer op (voor de snelle rekenaars: nee we waren niet erg langzaam maar hebben ook twee keer koffie gedronken op een terras). Snel afgestempeld en de trein naar huis gepakt. Voordeel van de korte route was wel dat ik op tijd thuis weer aan het gebak kon.

Want Fredrieke was vandaag jarig. Feest dus. Maar met 'een randje'. Ze is nu 10 jaar. Even oud – zelf beseft ze dit ook, ze begon er een paar weken geleden zelf over – als Mathijs is geworden. Op de verjaardagstaart stond, op haar verzoek, een foto van haar en Mathijs samen. Verder óók vandaag: precies twee jaar geleden werd ik geopereerd om de darmkanker weg te halen. Bij elkaar opgeteld dan toch weer een wat vreemde dag.

Twitter 2 (19sep, 31 km)

No panic, de vraag kwam al of deze weblog blijft bestaan nu ik over Twitter rep. De weblog blijft gewoon. Het enige wat ik momenteel probeer te 'regelen' is - erg modern! - dat elk stukje dat ik op deze weblog schrijf ook meteen op Twitter wordt gepost. Voor de Twitteraars onder ons: mijn Twitteraccount is - niet onverwacht - alpjeop2010. Inmiddels gáát dat doorsturen ook goed. Heb in de zomervakantie (alle tijd) hier al mee zitten rommelen. Lukte steeds niet, ook niet - voor de kenners - door tussenkomst van het programma Twitterfeed.com. Erg frustrerend, uren aan besteed. Van de week opnieuw geprobeerd. En opnieuw mislukt. Nu vond ik een link naar de helpdesk van Twitterfeed. Aanvankelijk kon men het probleem ook niet vinden. Maar in een tweede mail gaf Engeland (waar Twitterfeed blijkbaar zit) de oplossing. Dát werkt dus nu. Wat nog niet werkt is - onverwacht - Twitter zelf. Alpjeop2010 is op Twitter niet te vinden als je zoekt in 'find people'. Blijkt een recent probleem waar veel Twitteraars mee te maken hebben. De weblog van Twitter meldt dat men op zoek is naar een oplossing voor alle 'verdwenen Twitteraars'. Afwachten dus. De enige mogelijkheid om mijn Twitteraccount op dit moment te vinden en je daarna als Twitteraar aan te melden voor alpjeop2010 is via www.search.twitter.com .

(bent u er nog?)

Korom, veel gedoe. Maar leuk dat dit allemaal kan. "Dat hadden we vroeger allemaal niet."

Vandaag 31 km rond Almere gefietst. Mooi fietsweer en prachtige vergezichten gehad. O.a. langs de Oostvaardersplassen en het IJsselmeer. Morgen fiets ik mee met de Dam tot Dam fietsclassic. De Dam tot Dam-loop is wereldberoemd. Sinds kort wordt er behalve gelopen ook gefietst richting Waterland e.o. Benieuwd hoe druk het bij zo'n evenement is.

Binnenkort in dit theater...

... ook te volgen via Twitter. Als... de techniek het toelaat. Tot nu toe nog niet echt :-) Dit is ook een berichtje om even te testen of het wel gaat werken/al goed werkt.

Inschrijving uitgesteld

De inschrijving voor Alpe d'Huzes heeft de organisatie uitgesteld. Waarom is niet duidelijk. Maar vervelend is het wel. We willen wel zeker er van zijn dat we mee mogen fietsen in juni. Ook voor de motivatie is het belangrijk.

Deze week nog niet gefietst. Heeft niets te maken met motivatie, maar wel met griep (zover na te gaan, niet 'de mexicaanse').

Pfff, inschrijven Alpe d'Huzes 2010 uitgesteld

Inschrijving 2010 start op 12 oktober

Beste kanjers en potentiele kanjers,

Ondanks de eerdere berichtgeving dat wij 15 september de inschrijving zouden starten, vragen wij toch nog even je geduld. Met het vooruitzicht van 2010 deelnemers in 2010, wat er natuurlijk heel veel zijn, willen wij alles zo goed mogelijk geregeld hebben en zijn we hard aan het werk om de speciale inschrijvingssite hiervoor aan te passen. Deze voorbereidingen om de inschrijvingen voor de deelnemers en de organisatie op en top te laten verlopen duren iets langer dan beoogd, maar zijn bijna gereed.

Definitief kunnen wij je melden dat op de dag van de cheque-overhandiging, maandag 12 oktober, tijdens deze bijeenkomst ook officieel de eerste inschrijving zal plaatsvinden door Peter Kapitein. Op deze ongetwijfeld fantastische afsluiting van Alpe d'HuZes 2009 zullen we terugblikken op 2009 en een fantastisch bedrag overhandigen aan KWF Kankerbestrijding. Na de eerste inschrijving van Peter staat alles klaar voor de inschrijving van alle deelnemers van 2010 en kunnen we er weer een fantastisch jaar van gaan maken.

Tsja, we moeten het er mee doen.

Vianen (13 sep, 74 km)

Gisteren de eerste vergadering van het Mathijs Douwe Team. Wij hebben een familie waar iedereen een mening heeft. En elke mening is verschillend. Lastig als er besluiten moeten worden genomen. Bv. over waar we begin juni onderaan de Alp moeten slapen. Er zijn voorstanders voor “leuk op een camping in een tent, gezellig met al die andere fietsers”. Maar er zijn ook mensen – IK! – die lekker willen slapen. Gewoon, niet op een matje maar lekker in een bed-met-matras. Een beetje luxe lijkt mij die dagen niet zo gek. Voor onderlinge teamdiscussie heb ik een (gesloten) discussiepagina ingericht. Met – om toch echt tot besluiten te komen – een 'ondemocratische hoekje'. Sorry Frieda en Maarten. We slapen lekker in een chalet :-) . Verder de eerste ideeën voor een folder besproken. Maar ja, actie kan pas worden ondernomen als het dinsdag lukt het team in te schrijven.

Vandaag een verjaardag in Vianen. Een mooie afstand om op de fiets te doen. Zeker met de wind fors (4 bft) in de rug. Om 13.15 uur uit Almere weg. Tot aan de brug naar het vaste land (Stichtse brug) alleen maar rechte wegen. Dat gaat hard... Maar na de brug volgt al snel Hilversum. Staat bekend als zeer auto-onvriendelijk. Nou, dat is het ook voor fietsers hoor. Nergens een bordje dat mij de richting naar Utrecht wijst. Wel bordjes voor richting station. Meestal staat daar wel zo'n stadskaart op het plein. Nét voor het station een anwb-bordje. Gelukkig, Utrecht staat er op. Het bordje wijst in de richting waar ik vandaan kom gefietst... Omgedraaid, en na 4 minuten ben ik de weg alweer volkomen kwijt. Zolang ik de wind achter in m'n rug houdt moet het goed gaan. Wat voor mij uit starend voor wéér een stoplicht valt mijn oog op het straatnaambordje: Utrechtsestraat. Ja lieve kijkbuiskinderen, het kan soms ook zomaar meezitten! Maar dan volgt Utrecht. Aan de noordkant kom je de stad binnen. Aan de zuidzijde moet je de stad weer uit (dat begrijp ook ik!). Alleen heb je daar verschillende bruggen over het Amsterdam-Rijnkanaal. Wel handig als je de goede kiest. Afijn, laat ik het zo zeggen: hééééél veel van Utrecht gezien. Drie kwartier later rij ik Nieuwegein binnen. En vervolgens het pontje over de lek. Uiteindelijk, na 74 km en drie uur fietsen op de feestbestemming.