Een moeilijke week

Zo door de week, als er dagelijkse beslommeringen zijn, wij een ritme hebben, naar werk en school gaan, dan gaat het meestal wel. Maar op momenten die anders juist extra leuk waren zoals vakanties, weekenden, verjaardagen, feestdagen, etc. is het gemis extra groot.

Manu Keirse heeft het mooi verwoord in zijn boek ‘Vingerafdruk van verdriet’:

“Gevoelens van intense pijn en verdriet treden op totaal onverwachte momenten op. Men heeft intens verlangd naar vakantie en komt gebroken terug”.

Dit is voor ons herkenbaar en kan gebeuren omdat het genieten niet meer compleet is. Gelukkig is dit niet altijd zo, maar er zijn zeker wel momenten dat je met elkaar merkt dat het niet zo lekker loopt. En dat het verdriet de kop op steekt. Gelukkig kennen we veel lieve mensen die ook in de afgelopen dagen weer hebben laten merken d.m.v. een kaartje, sms-je, mailtje of bloemetje dat ze met ons meeleven. Ook op school werd er aandacht aan Mathijs zijn sterfdag besteed. Woensdag brandden bij zijn foto kaarsjes, stonden er bloemen en in november wordt er een boom voor hem geplant in het Koningin Wilhelminabos (herdenkingsbos bij Swifterbant ( http://www.wilhelminabos.nl/home.html ). Een mooi gebaar van de Olijfboom.

Al dat meeleven doet je goed.

Een kaart die we kregen van een ex-collega uit Harderwijk vond ik wel bijzonder. Daar stond de betekenis van de nam Mathijs uitgelegd en dat vond ik zo echt Mathijs:

Mathijs

Hebreeuwse naam;
Geschenk van God

Een vooruitstrevend denker en geniet
Van het leven, wordt door mensen
Met moeilijkheden vaak benaderd.
Praat niet veel, is een sterke
Persoonlijkheid, eerlijk, beleefd en
Bezit een grote levenswijsheid.

Mathijs is een naam
om trots op te zijn

Afgelopen woensdag zijn we uiteraard naar Drachten afgereisd, waar Mathijs begraven ligt, om het grafje weer mooi te maken. Ik had na de overwinning van Ajax afgelopen zondag (Mathijs zou gefeest hebben!) een mooi Ajax-vaantje gekocht voor in het kastje (door opa gemaakt) op zijn grafje. Niek heeft nieuwe plantjes geplant en meer kun je daar ook niet doen. Wat ik wel mooi en symbolisch vond was dat er dwars door het worteldoek wat, onder de witte steentjes ligt, een wild viooltje (Mathijs zijn lievelingsbloem!) door is gekomen. Moet wel een sterk plantje zijn dat dit gelukt is!

Fredrieke zat met een dilemma, want die zat met het meidenvoetbalteam van haar klas in de finalewedstrijd van Almere. Ze kwam woensdagochtend in tranen bij ons bed: “mam als ik niet mee ga naar Mathijs is het dan niet alsof het mij niets doet en of ik niet aan Mathijs denk?” Een dilemma voor haar. “Maar natuurlijk niet, we weten dat je gek was met jouw broer en hij zit in ons hart, dus ga gerust voetballen. Mathijs zou dat ook gewild hebben.” Dus heeft zij gekozen voor de wedstrijd. Ze stond op keep met de keeperhandschoenen en beenbeschermers van Mathijs. Ook wilde ze die dag perse het kettinkje om met het duimafdrukje van Mathijs en een hartje met de foto van Mathijs. De drie wedstrijden gingen goed. Ze heeft slechts één bal doorgelaten en uiteindelijk zijn ze met hun klassenteam kampioen van Almere geworden. Ook hierbij denk je meteen: dit had…. Wat zou hij trots geweest zijn op zijn zusje.

Tot slot nog een heel mooi gedicht wat we van vrienden uit Meppel kregen:

Daarna

In alles wat ik doe, draag ik je mee
Alles wat ik voel, voel ik voor twee
In alles wat ik zeg, roep ik je naam
Overal waar ik sta, zal ik voor twee staan
In alles wat ik zie, kijkt mijn blik voor jou
Kleuren van de regenboog
De heel stralend blauw
Ik zal van je blijven houden
Op deze wereld hier
Verdriet overwinnen
Zoekend naar nieuw levensplezier
Met jou in mijn hart
In mijn ziel, in heel mijn wezen
Zul je altijd bij mij zijn
En mijn vreselijke wond genezen.

Drie jaar terug

Lief mannetje,

Deze week is het al weer drie jaar geleden… Wat gaat de tijd snel, maar toch ook niet. We herinneren ons de laatste dagen van jouw leven nog zo goed. Die passeren weer helemaal de revue in deze dagen. De reis vrijdags naar het omaweekend in Stevensbeek (daar wilde je gewoon naar toe, hoe ziek jij je ook voelde) waarin je onderweg in de auto al toevalletjes kreeg, het nog genieten van de vrijdagavond waar jouw neefjes en nichtjes op de ‘familie-bonte avond’ optredens verzorgden, het opstaan uit jouw rolstoel om oma van dik in de negentig in een stoel te helpen, de epileptische toeval op zaterdag en de rit met de ambulance naar het ziekenhuis in
Nijmegen. Het moment in de ambulance waarop we samen voor het laatst hebben gelachen om jouw humor. De overnachting in het ziekenhuis, N en ik mochten samen bij je blijven slapen. De zondagochtend in het ziekenhuis waarin je nog met je duimpje hebt gecommuniceerd: “we gaan naar het AMC”. Jouw duim ging omhoog, dat is goed wilde je daarmee zeggen. Zondagmiddag met de ambulance naar het AMC. Tijdens de rit heb ik mijn hand op jouw lichaam gelegd, zodat je voelde dat ik bij je was. In het AMC: het gaat snel achteruit. Ik krijg jou op schoot, zodat je in mijn armen kon sterven.

Nadat jij overleden bent mogen we jou in de eigen auto meenemen naar huis: eerst naar de uitgang in het AMC. Ik in de rolstoel en jij bij mama op schoot, ik wilde je niet loslaten. Ook in de auto lig je bij mij op schoot. De maan schijnt helder. Het lijkt vredig en licht, maar wij zijn intens verdrietig en vragen ons af waarom..
Thuis gekomen trek ik jou je lievelingskleren aan (de dame van de Wending, uitvaartvereniging voor kinderen, wil het ook wel doen, maar daar was natuurlijk geen sprake van: niemand komt er verder aan mijn zoon behalve wij!). Een trainingsbroek en uiteraard een Ajax-sweater. En dan leggen we jou in jouw bed onder jouw vertrouwde Ajax - dekbedovertrek. Ik heb het de afgelopen jaren nog steeds niet gewassen. Ik wil het zo houden, jou nog kunnen ruiken.

Het blijft zo’n pijn doen jou hier niet meer bij ons te hebben.

Mama

Over drie weken doen we het weer... opgeven is geen optie

Drie jaar: 12 maart 1998 - 18 mei 2008

Vandaag drie jaar geleden overleed onze zoon Mathijs op 10-jarige leeftijd aan de gevolgen van de ziekte kanker. Hij is bijna de helft van zijn leven ziek geweest. http://mathijsdouwe.blogspot.com/2008/05/mathijs-overleden-2.html



Elk jaar sterven in Nederland 150 kinderen door deze ziekte.

De missie van Alpe d'HuZes is dat er over 10 jaar geen kinderen en 'grote mensen' meer sterven door kanker.

Fietsen, een buikschuiver, 3e Mathijs Douwe Toernooi en collecte in Woudsend

Soms denk je dat een weekje redelijk rustig en voorspelbaar zal verlopen, maar als je meedoet aan de Alpe d’HuZes is niets minder waar.

Derde Mathijs Douwe Toernooi, georganiseerd door de Buitenboys
Gisteren organiseerden FC Buitenboys voor de derde keer het Mathijs Douwe Toernooi. Als we daar 's ochtends tegen tienen aankomen is het al een drukte van belang. We parkeren de auto een heel eind bij de voetbalvelden vandaan omdat er gewoon geen plek meer is! Overal zijn de F-voetballertjes en de mini’s (4 – 6 jaar) vandaan gekomen: Den Haag, Utrecht, Amsterdam, Purmerend, Oostzaan, Wilnes, Lelystad, Hilversum,

etc. Alles werkte mee: de dag was weer strak gepland door de toernooicommissie en het was de hele dag fantastisch toernooiweer. Net als de vorige twee jaar draaide het toernooi als een geoliede machine. Het Mathijs Douwe Toernooi staat ook altijd in het teken van een goed doel. Voor deze dag waren dat KIKA en het Mathijs Douwe Team/Alpe d'HuZes. De posters met Mathijs zijn foto er op hangt in de kantine van de Buitenboys. Hier liggen mooie herinneringen voor ons. Voetbal was voor Mathijs datgene wat hem tijdens zijn lange ziekteperiode op de been hield. Dit sportieve toernooi past goed bij hem.
Aan het einde van het toernooi overhandigde Fredrieke de cheque met 5.500,-- euro aan KIKA en werd aan haar een cheque van 1000,-- euro uitgereikt voor het Mathijs Douwe Team. Echt geweldig! Ook mocht Fredrieke meehelpen met het uitreiken van de vaantjes en de bekers aan de voetbalteams. En met 80 deelnemende teams waren er dat waren nogal wat.... Om half 6 was de rust weder gekeerd bij de Buitenboys en kon iedereen terugkijken op een hele geslaagde dag.

Hieronder een kort filmpje van deze leuke dag (5 minuten).



Collecte in de kerk van Woudsend
Begin deze week werd ik opgebeld door mijn nicht Martje uit Woudsend. Zij is actief in het kerkelijk jeugdwerk en vandaag was er de slotdienst van het jeugdseizoen. Tijdens zo’n dienst wordt er altijd gecollecteerd voor een goed doel. En de predikante had het verhaal over Mathijs en het Mathijs Douwe Team gehoord en de cd van Fredrieke beluisterd en vond het een goed idee om hiervoor te collecteren. We hebben de kerkdienst vanochtend bijgewoond en tijdens de dienst heeft Martje op een hele mooie en duidelijke manier onder woorden gebracht waar Alpe d’HuZes voor staat en hoe het Mathijs Douwe Team hier een bijdrage aan wil leveren. Wat de opbrengst van de collecte is geweest moeten we nog horen.

Fietsen

Natuurlijk hoort trainen en kilometers afleggen op de fiets erbij. Ik heb er zelf inmiddels zo’n 1300 kilometer op zitten op dit moment. Toen we in de meivakantie in Markelo op de camping stonden heb ik iedere dag een rondje gefietst met o.a. de Holterberg (= 500 meter 10 %). Dat klimmen is echt geen hobby van mij! Wat is dat zwaar en dan te bedenken dat dit nog maar zo’n kort stukje is…..

Een buikschuiver
Afgelopen woensdag ben ik weer met vriendin en teamgenoot Eline gaan trainen in de prachtige omgeving van Harderwijk. We fietsten dapper weg en hadden een snelheid van zo’n 25 km toen ik op een bospaadje onderuit gleed. Ik maakte een flinke buikschuiver! Au. Even bijkomen dacht ik en meldde Eline dat het wel weer ging. “Mooi niet, zei zij, je weet niet half hoe je eruit ziet, allemaal bloed en je ziet bleek”. Dus terug naar haar huis gefietst waar ze mij goed heeft verzorgd. Daarna weer samen op de fiets gestapt en een rondje Zeewolde gedaan. Ging prima. Achteraf gezien heb ik blijkbaar het stuur in mijn ribbenkast gekregen, want ik heb nog wel last van gekneusde ribbetjes. Gelukkig is het nog 25 dagen tot de grote dag!


De missie van Alpe d'HuZes is dat er over tien jaar geen kinderen en 'gtote mensen' met sterven aan kanker

Nog 29 dagen, 714 trainingskilometers en 10.000 euro

De laatste dagen fiets ik veel naar mijn werk o.a. om trainingskilometers te maken. De Alp komt dichterbij. Het mooie weer maakt dit natuurlijk goed mogelijk. Benen zijn goed, conditie is (zeer) goed. Alleen wat doorzitplekjes op de billetjes :-) 

 

Nog 29 dagen, 714 trainingskilometers te maken, en 10.000 euro te gaan. en dan is het 9 juni, Alpe d'HuZes 2011. Het eerste gaat vanzelf, voor het tweede doe ik mijn best en bij het derde kunt u helpen...

 

De missie van Alpe d'HuZes is dat er over 10 jaar geen kinderen en 'grote mensen' meer sterven door kanker

---------------------------------------------------------------------------
De disclaimer van toepassing op e-mail van de Dienst Wonen Zorg en Samenleven vindt u op:
http://www.wzs.amsterdam.nl/disclaimer

Snap 't niet

Alpe d'HuZes blijft mij verbazen. Hoe kan het dat een actie van een paar mensen zes jaar terug, zij bedachten dat het wel aardig zou zijn om zes keer een Alp op te fietsen, kan uitgroeien tot een groots evenement met dit jaar ruim 4.000 deelnemers en - dat staat vast - volgende jaar nog veel meer deelnemers. Plus het belangrijkste: een evenement dat inmiddels is uitgegroeid tot de grootste jaarlijkse inzamelingsactie en dit jaar 20 miljoen op gaat halen?

In mijn werk hou ik mij tegenwoordig bezig met energiebesparing. Een onderwerp dat - net als Alpe d'HuZes - ook 'maatschappelijk nuttig' is. Bij Alpe d'HuZes zamel je geld in voor het goede doel kankerbestrijding. Bij energiebesparing draag je zonder meer bij aan een betere planeet, óók een lovenswaardig doel. Een groot verschil is dat je bij het ene doel er zelf niets beter van wordt (Alpjes opfietsen) en bij het andere doel hou je zelfs geld over als je het goed doet (minder energieverbruik = lagere energierekening). Hoe kan het nou dat het met die energiebesparing maar niet wil lukken (vorig jaar is er in Nederland meer energie verbruikt dan ooit tevoren), terwijl het andere doel jaar op jaar beter scoort en meer geld opbrengt?

Ik heb geen verklaring, ik snap het gewoon niet. In heel het land zijn al maandenlang tienduizenden mensen bezig om geld in te zamelen voor Alpe d'HuZes. Zonder dat iemand hun dwingt, of ze er zelf beter van worden. Integendeel, de organisatiekosten van dit alles (ook de kosten voor reis en accommodatie in Frankrijk) dragen de deelnemers aan Alpe d'HuZes zelf. Toertochten worden georganiseerd, golftoernooien,benefietsconcerten, loterijen, broodjes gebakken, etc etc. Miljoenen Nederlanders doneren voor Alpe d'HuZes. En de hele Alpe d'HuZes-organisaties draait voor 100% op vrijwilligers, er is bij Alpe d'HuZes geen enkele betaalde kracht. Wat drijft al deze mensen? En waarom - als ze toch een goed doel willen steunen - doen ze dit wel voor Alpe d'HuZes maar niet voor een Hartstichting, Kika of Natuurmomnumenten? Ik snap het na twee jaar nog steeds niet.

Recent is de voorzitter van Alpe d'HuZes, Coen van Veenendaal, na zes jaar trouwe dienst afgetreden. Hij heeft de hele actie Alpe d'HuZes samen met o.a. Peter Kapitein in gang gezet. En dit tot een geweldig succes gemaakt. Nu hij geen voorzitter meer is heeft hij vast heel veel tijd over nu. Hij moet snappen hoe je mensen in beweging krijgt.

Energiebesparing is voor de toekomst van de wereld van groot belang. 1 + 1 = 2: misschien een idee, Coen for minister?

Derde Mathijs Douwe Toernooi zaterdag a.s. in Almere

Voor de derde keer organiseert voetbalclub de Buitenboys komende zaterdag het Mathijs Douwe Toernooi voor de F-jes (en mini's). Al maanden is het toernooi helemaal volgeboekt, meer dan 80 (!) F-teams spelen zaterdag a.s. op de velden in Almere.

Voor Mathijs was voetbal belangrijk, zéér belangrijk. Als hij ziek/misselijk was leefde hij echt naar die wedstrijden toe. "Kan ik er zaterdag dan wel bij zijn", was vaak een vraag die wij kregen als wij op maandag weer het ziekenhuis ingingen voor bv. drie dagen chemobehandeling. Als dat niet lukte, bv. omdat Mathijs te lage bloedwaarden of een infectie had, was er groot verdriet. Het is meerdere keren gebeurd dat wij bijvoorbeeld een plotseling noodzakelijk bloedtransfusie inplanden op zaterdagochtend heel vroeg, zodat Mathijs vier uur later toch weer op het veld kon staan. Gelukkig werkte de verpleging van het Emma Kinderziekenhuis daar zoveel mogelijk aan mee.

Voor het derde Mathijs Douwe Toernooi is weer een prachtig toernooiboekje verschenen. Met mooie foto's van Mathijs, een ontroerend voorwoord van bestuurder Rob en daarin ook een stukje van L. Hieronder het stukje van L, het boekje zelf is helemaal te zien en te lezen via deze link: http://www.slideshare.net/alpjeop2010/toernooiboekje-3e-mathijs-douwe-toernooi-14-mei-2011

Mathijs zou vandaag 13 jaar geweest zijn. Dat betekent dat hij dit jaar in een D – elftal zou spelen. In het begin van dit voetbalseizoen ben ik nog een keer bij een wedstrijd van zijn vroegere F-jesteam wezen kijken. De jongens spelen inmiddels op een groot veld en zijn nu met zijn elven. Het échte voetballen is begonnen. Mathijs zou er van genoten hebben.

Op 14 mei organiseren de Buitenboys het derde Mathijs Douwe F-toernooi. Geweldig. Het past helemaal bij Mathijs en zijn naam wordt hierdoor bij zijn voetbalclub – en door dit toernooi ver daarbuiten – nog steeds genoemd. Dat is voor ons van heel veel waarde.

Mathijs was een sportieve jongen. Toen hij door zijn ziekte steeds meer moest inleveren en opgeven liet hij als eerste zijn keyboardles vallen, daarna de school en pas als laatste het voetballen bij de Buitenboys. 5 april 2008 keepte hij zijn laatste wedstrijd. Het ging daarna echt niet meer. Ruim een maand later overleed hij op 10-jarige leeftijd aan de kanker. Mathijs heeft vier jaar tegen deze vreselijke ziekte gevochten.

Jaarlijks horen 550 kinderen in Nederland dat zij kanker hebben. Dat betekent ook dat jaarlijks 550 gezinnen een heel onzekere toekomst tegemoet gaan. Uiteindelijk sterven 150 kinderen van deze kinderen – vaak na jarenlange en ingrijpende behandelingen – aan de ziekte. De bestrijding van deze ziekte is ontzettend belangrijk. Daarom is het ook zo te prijzen dat de Buitenboys de opbrengst van deze dag doneren aan KiKa en KWF-kankerbestrijding. Wij hopen dat iedereen die deze dag komt bij wil dragen aan het uiteindelijke bedrag. Het is een erg goed doel.

Het eerste Mathijs Douwe Toernooi in 2009 en het tweede Mathijs Douwe Toernooi in 2010 verliepen – dankzij de inzet van spelers, ouders en heel veel vrijwilligers – als een geoliede machine. Wij hopen dat het derde Mathijs Douwe toernooi op 14 mei weer zo’n succes wordt.

Liesbeth Krouwel,
moeder van Mathijs en Fredrieke

Hoe gaat het met ons?

Nu de acties om geld in te zamelen merendeels achter de rug zijn en het weer beter is kan er veel worden getraind. Dat is wel nodig, want over 36 dagen is het zover: Alpe d'Huzes 2011! En zonder trainen, dat staat vast, kom je niet die berg op. Laat staan meerdere keren die berg opgefietst. Lies traint vooral door minstens één keer per week naar haar werk in Lelystad te fietsen. Daarnaast loopt ze wekelijks hard en doet ze elke week één uur conditietraining. Sinds kort heeft ze de racefiets kunnen lenen van mijn zus (die vorig jaar in het Mathijs Douwe Team zat) en wordt ze steeds fanatieker. Ik fiets sinds enkele weken zo vaak als mogelijk (sommige dagen kan het niet door bv een externe vergadering of slecht weer) naar mijn werk in Amsterdam. Inmiddels heb ik bijna 4.000 kilometer afgelegd sinds half juni vorig jaar. Ik hoop er nog 1.000 bij te fietsen komende weken. De conditie voelt goed, dus met 5.000 kilometer op de teller moet het 9 juni goed gaan.

Zoals de 'trouwe' lezer zal hebben gezien staat de teller van het Mathijs Douwe Team 2011 op bijna 32.000 euro. Dankzij de hulp van heel veel vrienden, kennissen, mensen en bedrijven die Alpe d'HuZes 'een goed hart toedragen' hebben wij als Mathijs Douwe Team dit bedrag bijeen gebracht. Heel stiekem kijk ik naar de de eindstand van het Mathijs Douwe Team vorig jaar. Uiteindelijk werd toen ruim 42.000 euro opgehaald. Gaan we met het Mathijs Douwe Team 2011 dit bedrag overtreffen? Er zijn nog toezeggingen van mensen, hier en daar horen wij dat mensen nog acties voor 'ons' willen organiseren (graag!!!) en de grote publiciteitscampagne van Alpe d'HuZes in de media gaat ook half deze maand nog eens starten. 42.000 euri is nog steeds mogelijk. Wij gaan door, helpen jullie ons? Immers, opgeven is geen optie!

De missie van Alpe d'HuZes is dat over 10 jaar geen kinderen en 'grote mensen' meer sterven aan kanker


Nog meer motivatie nodig om te weten of je ons wilt steunen? Zie dit mooie nieuwe filmpje van KWF-kankerbestrijding:

Mathijs Douwe Team in weekblad De Roskam

Drie weken geleden organiseerde teamlid Ivar een groot Benefietconcert in popcentrum de Metropool in Hengelo. De leiding van die middag was in handen van één van de 'gezichten' van RTV Oost, Inga Tjapkes. Naast haar werk als tv-presentatrice heeft ze ook een column in het weekblad de Roskam - onafhankelijk weekblad van Twente. Recent schreef zij daar het volgende stuk in over deze middag:

Mensch
Ivar en het Mathijs Douweteam 2011

‘Als ik dacht dat de sport voorop stond en de kantjes er af zou kunnen lopen qua inzameling, kon ik er beter niet aan beginnen, zei Niek. Dat heb ik in mijn oren geknoopt.’ Ivar vertelt over zijn motivatie de Alpe d’Huez op 9 juni zes keer op te fietsen.

Zes keer! Ben je niet bang dat je stuk gaat? vraag ik hem. ‘Neuh, ik heb al zoveel gedaan: marathon, thriatlon, langebaan schaatsen. Nee, ik heb doelen nodig. Nu weet ik waar ik voor train.’

Ivar uit Borne traint voor de Alpe d’huZes-actie. Fietsers fietsen geld bijeen voor de strijd tegen kanker. Op een dag wordt zo vaak je kunt de legendarische Alpe D’Huez beklommen. Zes keer per team of fietser, en dat laatste is een bovenmenselijke inspanning. Ivar gaat ervoor. Hij zit in het Mathijs Douwe team. Mathijs Douwe stierf 18 mei 2008 aan kanker. Een hersentumor. Hij was tien en is bijna vijf jaar ziek geweest.

Niek is zijn vader. Niek gelooft dat kanker met veel onderzoek en dus betere medicijnen en behandelmethodes meer en meer een chronische dan terminale ziekte kan worden. En er moet in de wereld veel meer samengewerkt in plaats van geconcurreerd worden tussen de organisaties. Geheel in de geest van de actie Alpe d’HuZes. En van levensbelang voor kinderen. Terwijl Niek zijn zoon begeleidde in de strijd tegen zijn kanker, kreeg Niek zelf ook kanker. Hij kreeg in april 2008 zijn laatste chemo. En genas. Mathijs Douwe niet, die stierf een maand later.

Ivar kende Niek via een vriend. Al jaren. Van een afstand beleefde hij Mathijs’ ziekte en zijn overlijden. ‘Toen ik dan ook door Niek werd gevraagd in oktober 2010, hoefde ik geen seconde na te denken. Ik wilde echt graag’ Ivar luistert altijd naar het verslag bij Knooppunt Kranenbarg op radio 2. Met voor het eerst dagelijks verslag vanaf de legendarische berg. In vijf jaar is de actie gegroeid: honderden mensen fietsen mee, de opbrengst is enorm toegenomen.
 

‘Niek liet er geen misverstand over bestaan dat ik weliswaar welkom was in zijn team, maar dat geld inzamelen het primaire doel was. Dus ik wil dat goed doen.’ Terwijl Ivar zich een rotje traint met triatlons en kilometers op de fiets zit, organiseert hij ondertussen ook een benefiet(s)concert en repeteert hij met zijn Twentse cover-band. Want, oh ja, hij drumt. En de band, Ferry Smoes, ervaren muzikanten en zangeressen, wil gewoon een te gek swingend concert neerzetten. Dit weekend. Met magie en cabaret. Op zondagmiddag, in het Metropool in Hengelo. Iedereen doet voor niets mee, u koopt een kaartje voor nog geen tientje.

Ivar heeft ook gewoon een gezin in Borne en een uitdagende fulltime baan. ‘Ik kijk met verwondering en verbazing naar Niek, zijn vrouw en hun dochter. De energie, de inzet. Zus Fredrieke heeft een lied geschreven en gaat dat zingen zondagmiddag. Voor haar broertje. En zij fietst ook mee die berg op. Net als haar vader, haar moeder en twee vrienden. Ongelooflijk. Ik zie dat Niek er elke dag mee bezig is, dat moet haast een therapie zijn. Hij schrijft zijn blog en maakt zich sterk voor de organisatie.’ Ivar denkt na. ‘Ik geloof dat ook, dat kansen –vooral voor kinderen- kunnen worden vergroot.’ De streefopbrengst? Die is 35.000 euro voor het Mathijs Douwe team dit jaar.

Inga Tjapkes

‘Opgeven is geen optie.nl’
http://www.youtube.com/watch?v=K_hKITkDGhg

Overigens is er binnen het kwf een speciaal fonds opgericht voor de Alpe d’HuZes actie. dat betekent dat geen cent naar de organisatie van het evenement gaat. Elke munt wordt besteedt aan het doel: onderzoek naar de bestrijding van kanker.